blog młodych, lubelskich artystów oraz krytyków sztuki


b l o g

m ł o d y c h,

l u b e l s k i c h

a r t y s t ó w

o r a z

k r y t y k ó w

s z t u k i









Blog > Komentarze do wpisu
Maja Kitajewska - ostatni gasi światło
wystawa czynna do 9.11.2012, pon.-pt. 11.00-17.00, sob. 12.00-16.00
 
W świecie symboli i ukrytych znaczeń
 
Trudno nie odnieść wrażenia, że sztuka współczesna przeżywa kryzys wartości. Związany zarówno z kondycją dzisiejszego człowieka, jak też coraz silniej eksponowaną tezą, że przecież wszystko już było. Powoduje to poszukiwanie nowych form wyrazu przez artystów, którzy coraz częściej balansują na granicy kiczu, a czasem wręcz podają go bez zażenowania. Twórczość Mai Kitajewskiej jawi się w tym kontekście jako rzecz zupełnie wyjątkowa. Artystka, skutecznie wyłamując się z niebezpiecznego trendu, umiejętnie łączy sztukę wysoką z tym, co oferuje popkultura. Stosując specyficzne formy wyrazu nie traci idei piękna.


 Autorka prac, w których forma jest integralną częścią przesłania, które niesie, swój dialog z odbiorcą nawiązuje wykorzystując język współczes-nej rzeczywistości. Artystka udowadnia przy tym, że jest samoświadoma i obdarzona pewnością i odwagą. Prace, w których losy popkulturowych bohaterów splatają się z tradycją, cekiny wydają się mówić, a hafty ożywają, może tworzyć tylko ktoś, kto zna granice sztuki. Co więcej, umie wykorzystywać je do swoistej zabawy, proponując podróż do świata, w którym uśmiech jest podszyty głęboką refleksją.
 
Maja Kitajewska z lekkością i konsekwencją łączy świat fine art z tym, co określamy jako pop. Wydaje się, że udaje jej się to nie tylko z powodu opanowania warsztatu i talentowi, ale także wiedzy o otaczającym świecie, wypływającej z wnikliwej obserwacji i konsumpcji. Swoje przemyślenia dostarcza w formie, w której niejednokrotnie wprowadza element zaskoczenia, przełamując standardy. Dzięki temu u odbiorców osiąga zamierzony efekt.


 
Z prac Mai Kitajewskiej dowiadujemy się, że artystka ma dystans do świata, w którym żyje. Wykorzystuje tę cechę, gdy chce wywołać radość albo skłonić do poważnego dialogu. A nawet wtedy, gdy jej prace wydają się być zamknięte i dokończone, to jednak istnieje w nich furtka, przez którą wchodzą bardziej dociekliwi lub cierpliwi odbiorcy.


 
Wydaje się, że Kitajewska nie tylko w polskiej przestrzeni jest artystką unikatową. I choć wykorzystując cekiny może przywoływać Mickalene Thomas, a w krótkich tekstach uzupełniających jej twórczość zbliża się do symbolizmu lirycznego spadkobierców Rilkego, to tak naprawdę idzie własną drogą. Na swój sposób operuje metaforami, wykorzystuje zabawę słowem, czy kreuje rzeczywistość osadzoną w zagadkowych rebusach. Zawsze szukając porozumienia ze współczesnym człowiekiem.


 
Artystyczna droga, którą wybiera Maja Kitajewska, jest także próbą wpisania się w nurt artystów podejmujących namysł estetyczny. Wydaje się, że artystka zabiera głos w dyskusji dotyczącej granic piękna w sztuce. Stawia fundamentalne pytania, wykorzystując do tego to, co tylko z pozoru może wydawać się banalne. W rzeczywistości niesie bogaty świat ukrytych znaczeń.
 
Rafał Skwiot
 

In the World of Symbols and Hidden Meanings

It is hard not to get the impression that contemporary art is undergoing a crisis when its value is the matter of consideration. This crisis is connected both with the condition of contemporary human being as well as the more and more openly proclaimed thesis that everything has already been created. It encourages the artists to search for new forms of expressions, which more often flirt with kitsch, sometimes with no limits. In this context, the art of Maja Kitajewska is truly exceptional. The artist does not take that path and skillfully combines high art with what pop culture has to offer. Using unexpected forms of expressions, she does not compromise the idea of beauty. 

The author of the works, in which the form is an integral part of the message, enters a dialogue with the audience using the language of contemporary reality. This way, the artist reveals her self-awareness, confidence and courage. Only someone who knows the limits of art can create works in which the lives of protagonists from pop culture are interwoven with tradition, sequins seem to be communicating through words, embroidery become alive. What is more, she knows how to play with her works, inviting us to travel to the world where every smile is accompanied by reflection.

Maja Kitajewska combines the world of fine art with what we describe as pop with lightness and consequence. It seems that the secret of her success lies not only within her skills and talent, but also in her knowledge about the world she lives in, her insightful observance and consumption. The form in which she delivers her reflections often carries an element of surprise, challenging the existing standards and achieving the expected results with the viewers. 
The works of Maja Kitajewska show that the artists does not take the world around her too seriously, she can use her art to amuse or invite us to take part in a serious dialogue. Even when her works seem complete and closed, there is always a gate through which the more patient or inquisitive viewers will find their way in. 

It should be noted that Kitajewska is a unique artist not only in Poland. Even though, her choice of material - sequins, may recall the works of Mickalene Thomas, and in her short text complementing her works she brings to mind the symbolic lyricism of the followers of Rilke, she consequently walks her own path. She found her way to use metaphors, play with words, create reality hidden in games and puzzles. What is most important, she always strives to communicate with the contemporary human being. 

The artistic path chosen by Maja Kitajewska is also an attempt to join the group of artists discussing the aesthetics. She seem to be making her stand in the discussion concerning the limits of beauty in art. With the use of seemingly trivial means, which carry a vivid world of hidden meanings, she asks fundamental questions. 

Rafał Skwiot




 
Maja Kitajewska - (ur. 1986 r.) ukończyła studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie (2005-2011) zakończone dyplomem z wyróżnieniem w pracowni malarstwa prof. Wiesława Szamborskiego. Laureatka nagrody artystycznej SIEMENS 2011 oraz konkursu Inicjatywy ENTRY 2012. Brała udział w wystawie  Coming Out  -  Najlepsze  dyplomy  ASP  w  Warszawie.
wtorek, 23 października 2012, piotrek.pekala

Polecane wpisy

  • Autoportret – lustro i inne wspomnienia

    otwarcie wystawy 24.05.2013 / godz. 18.00  Uczestnicy: Dominika Banach, Szymon Charko, Łukasz Chojnacki, Katarzyna Dudek, Kesja Dadej, Marta Fic, Ewa Gu

  • ALEKSANDRA IGNASIAK - Wodne sztuczki

    otwarcie wystawy 15.02.2013 / godz. 18.00 WODNE SZTUCZKI, to wystawa obejmująca dokumentację powstałą w trakcie realizacji projektu odszarzanie oraz instalacje

  • Raport z zasypanej twierdzy

    U nas wszystko, mimo śniegu, się kręci kolorowo i wesoło, tak jak Orkiestra, z tym, że my zamiast światełka  do nieba wysyłamy baranki ... zapra

TrackBack
TrackBack URL wpisu: